Een foto van een eenvoudig beeldje, gemaakt uit een stukje van een takje esdoorn dat ik een hele tijd geleden op het gazon in een park vond, afgerukt door de wind. Het idee kwam door het gat dat op een oog lijkt, ik begon met de snavel en dan verdween dat stukje in de bak met resthoutjes. Nu ben ik het weer tegengekomen en ik zag hoe het verder moest. De start is de natuurlijke form van het hout, de sokkel is het stuk dat ik onder het start heb weggezaagd. De breuklijnen waar het takje is afgebroken lijken op opgevouwen vleugels. de donkere kleur komt van een dun laagje bast dat is over gebleven. Minimale bewerking, toch iets moois geworden.
