Ik ben misschien wat puriteins als het over ambachtelijke constructies gaat maar waarom zou je hout en zijn intrinsieke eigenschappen willen aanpassen aan je eigen wensen?
In de middeleeuwen, voor de uitvinding van de houtzaagmolen werden kisten, grote zware dingen die vaak ook als bankje dienden, gemaakt uit massieve delen.
Daar kwam heel wat metaal beslag op om de boel bij elkaar te houden. Veelal ook gebruikt als sier elementen vanuit de noodzaak om de constructie stabiel te houden.
In die tijden, de vroege middeleeuwen na de val van het Romeinse Rijk, heerste er chaos waardoor vele edelen vaak moesten verkassen uit angst voor rondtrekkende stammen van rovers en plunderaars. De kist was dan ideaal om snel je kostbaarheden in te doen, af te sluiten en vertrekken naar veiliger oorden.
Nadat de boel later weer wat stabiliseerde werden de ontwerpen van die kisten wat minder lomp en massief. De introductie van de zaagmolen maakte het mogelijk om hout dunner en ranker te maken.
Daaruit ontstond het paneel in een houten frame. De constructie zoals we die nú nogsteeds toepassen voor hout dat moet kunnen werken.
De traditionele lompe kist werd een zitkist (zittekist) met, veelal draaibare, rugleuning als toevoeging en losse kussens onder je gat.
De reden voor de draaibare rugleuning was dat je naar keuze je voorkant danwel je rug kon verwarmen aan het haardvuur, waar deze zitkisten vaak geplaatst werden.
(Sorry voor de geschiedenisles)
Ik ken iemand die ooit ook massief eiken panelen nodig had zonder de omkadering van een frame.
Die heeft uiteindelijk zelf een triplex principe toegepast: massief buiten - massief binnen - massief buiten. En uiteraard de binnenste laag dwars op de buitenste lagen verlijmd.
Resultaat: een zeer stabiel en massief ogend paneel.
Nadeel is dat je dan aan de kop-, en zijkanten de opbouw ziet. Maar een dun massief herlijstje wat een radius 3 mm krijgt lost dat wellicht op.
